Apodada a raíña da nu-cumbia, La Yegros non se durmiu nos loureiros. Rodeada dos mesmos cómplices que a apoiaron durante os últimos dez anos, pero con ganas de renovarse, lanzouse a gravar o seu cuarto álbum, que destaca na súa discografía. Aínda que o seu folclore persoal segue enraizado no folclore suramericano, La Yegros absorbe agora a música contemporánea e globalizada, á vez que aborda temas íntimos, a miúdo melancólicos e mesmo dolorosos, que supera coa mesma resistencia que a impulsa en cada concerto. Nada se interpón no camiño deste remuíño arxentino, que resulta aínda máis fascinante polo feito de que as súas vivencias persoais afloran agora baixo o verniz dos ambientes festivos, que acende en cada show. La Yegros volveu aos escenarios en 2022 para celebrar un aniversario: os 10 anos de Vén de Mí, o seu exitoso álbum, lanzado en 2012 en Arxentina e logo en todo o mundo en 2013, que a catapultou á fama internacional. Foi entón cando descubrimos a unha cantante que crecera nas tradicións do seu país.
Os seus pais veñen de Misiones, provincia fronteiriza con Brasil e Paraguai, onde os bailes énchense cos sons do chamamé (mestura de polca e música guaraní) , o carnavalito (folclore andino) e a cumbia colombiana.
Pero ela mesma é de Buenos Aires, cuxas noites se animan cos baixos do dancehall e a música electrónica. Estas influencias fundíronse noutros dous álbums de éxito, Magnetismo (2016) e Solta (2019) , seguidos de xiras lóstrego durante as cales La Yegros puido despregar o seu carácter xeneroso, a súa enerxía inesgotable, a súa personalidade exuberante e o seu entusiasmo entusiasmo.

Para gravar o seu novo álbum, titulado ‘HAZ’, La Yegros confiou no mesmo equipo que leva triunfando desde Viene de Mí.
Por unha banda, o produtor Gaby Ker., pioneiro na experimentación electrónica aplicada á música tradicional, que segue sendo o seu fiel compañeiro musical desde hai uns vinte anos.
Doutra banda, o compositor Mendocino, Daniel Martín, que sabe crear melodías para soñar e himnos para cantar.
Inseparables e complementarios, o trío segue elaborando esta formidable mestura na que os instrumentos acústicos se atopan cos samples e o rodar das máquinas.
Pero as novas producións non se basean nunha fórmula probada.
Xeralmente coproducidas entre Francia e Arxentina, rompen cos xéneros demasiado definidos. La Yegros tece novos ritmos e incorpora sons inéditos no seu país, derivados das últimas tendencias urbanas, así como ecos de reggae e funk.
En canto ás letras, asinadas alternativamente polo trío, están encarnadas por La Yegros, cuxa carismática voz cuestiona un período da súa vida sacudido por ondas de amor e desamor, alegría e tristeza, euforia e angustia, perdón e rancor.

O disco está aberto a todos os ventos.
Soarán a guitarra funk e as frautas andinas, o acordeón melancólico e a batería ondulante, o jet tuareg realzado polos metais, os loops house e electro-cumbia, e os fagotes dunha orquestra de cámara.
O folclore 2.0 de La Yegros, alimentado pola súa inspiración colorista, ás veces tenra ou exaltada, foi imaxinado como un himno ao amor e aos sentimentos contraditorios que a acompañan.
Como sempre, tamén se concibiu pensando no escenario.
Incubado nunha tormenta de emocións desbordadas, o álbum é aínda máis explosivo pola forza do espectáculo en directo que o acompaña.
Ademais da formación habitual de guitarra, acordeón e percusión, un músico manexa sintetizadores e máquinas para potenciar o turbo electrónico.
En calquera caso, pódese contar con que a cantante afirmará o seu carácter cada vez máis nítido con cada novo proxecto.
E, sobre todo, que non se rende. La Yegros volveu e ten as pilas cargadas!